Forum - Muzeum w Raccoon City: Resident Evil HQ

RE3 posiada świetny klimat strachu i zaszczucia, a wszystko to dzięki Nemesisowi . Potwór trudny do powalenia, goni nas cały czas, nigdzie nie możemy czuć się bezpieczny. Elementy zaskoczenia, świetna muzyka dopełniają otoczkę strachu w tej części.

Świetne było to, że w zależności od podjętych decyzji Nemek pojawiał się losowo. Takiego patentu brakuje mi właśnie w nowych RE. W ogóle mało jest takich gier, gdzie ściga bohatera takie nieustępliwe do końca "nemesis". Do głowy przychodzi mi tylko Dahaka z POP Warrior Within i Piramidogłowy z Silent Hill 2.

Fajnie, gdyby np w RE6 pojawił się taki nie dający bohaterowi spokoju wróg.

Zapomniałeś o Haunting Ground, tam też delikatnia blondi (Fiona bodajże) była ścigana przez wrogów przez całą grę, ale niestety raczej nie potrafiła sie bronić.

RE3 potrafi w kilku momentach wystraszyć, ale daleko mu jednak do Remake'a. Wyskakujący z okna Nemek czy zombiaki z wozów to jednak nie to samo, co spotkanie po raz pierwszy Crimsona, wizyta Huntera czy paniczna ucieczka przed Forestem

W RE3 strach? Może tylko jak miał się pojawić Nemesis. Ta świadomość że jest on mocny i jednym ciosem może mnie przenieść do świata moich prapraprzodków była wyeksponowana i maglowana. Tak to w żadnym momencie się nie bałem. No jeszcze ostatni pojedynek ale on dawał tylko +100 do adrenaliny. RE1 jest niedoścignionym wzorem jeśli chodzi o poziom strachu w serii. Mikami, where are you?

Ogólnie RE raczej nie należą do gier strasznych, chociaż w Remake nie grałem. Ciężko tu mówić o przerażeniu, bardziej zaskoczenie. Pojawia się skrypt i to właściwie tyle "atrakcji". W RE3 oczywiście klimat jest, ruiny miasta itd, ale strachu raczej się nie uświadczy. Jednak osoba Nemesisa wypadła dobrze i tak naprawdę to on pełnił główną funkcję straszącą, bo nie wiadomo było kiedy się pojawi i to stwarzało pewne napięcie i podnosiło adrenalinę.

mentos pisze:W ogóle mało jest takich gier, gdzie ściga bohatera takie nieustępliwe do końca "nemesis".

Był też pewien przeciwnik w Dead Space. Stwór na podobieństwo Regeneratora z RE4. Tylko w DS faktycznie nie dało się go zabić z konwencjonalnej broni. Ale nie ścigał przez całą grę tylko przez krótki kawałek.

Myślę że Seria Resident Evil jest w pewnym sensie straszna.
Jak dla mnie - Jest
Pierwsze cztery części serii (RE 0, RE 1 , RE 2, RE 3 Nemesis),
są straszne, sam/a w wymarłym Raccoon City pełne trupów i zombee,
gdzieś dalej ludzie którzy starają się przeżyć.
A gdy już my decydujemy o swoim życiu staje się to głębokim strachem.
RE Remake to poprawiona wersja RE 1, więc odczucia są jednak większe.
Nie strach lecz sama akcja i tempo co jest po drugiej stronie zimnych drzwi,
wcześniej nie zwiedzającego dotąd pomieszczenia przyprawia mnie o giętkość nóg i potliwość dłoni (jak seksowna kobieta zmierzająca w twoim kierunku, by chuchnąć ci w ucho),to to samo uczucie, ale RE to uczucie strachu i ciekawości a zarazem stres że możemy paść ofiarą przegryzki - To dla mnie jest strach, a klimat gry i zagadki to podtrzymują.
Inne części RE (Np. RE Code Veronica X czy Outbreak) z tym związek jest identyczny.
Ale jak wspomnę o RE 4 i RE 5, a już niebawem RE 6,
to całkiem inna historia bo tu głównym przeciwnikiem strachu jest akcja i tempo rozgrywki.
Nie mamy czasu się bać bo co chwila jakiś zombee czy chłop z widłami chce nas pozbawić życia, więc co robimy ?
ładujemy śrut w pajaca bo za chwilę będzie ich więcej i więcej,
a strach gdy zabraknie z czego strzelać w "godzinach szczytu" i to że boss nas ściska jak mrówkę dziecko - powoduje że w tych częściach pojawia się u mnie strach.
Ale jest i wiele innych rzeczy, ale to już sobie zostawię dla siebie.
Czym jest STRACH ?
Tym że każdy go odbiera na swój sposób inaczej, gdy dla innych jest on zwykły atak chwilowego strachu, ale w naszej głowie jest coś co nas straszy - boimy się my wszyscy i każda cześć czasem reaguje na nas inaczej.
Resident Evil To gatunek Survival Horror i co do tego nie mamy zdania.

Najstraszniejszy moment u mnie to jak nemezis wyskoczył z bazuką ale w szpitalu też były straszne momenty jak dla mnie to Re 0,1,2,3 są najstraszniejsze a dalsze części głównie skupiły się na akcji i grafice ale i tak są nieraz jakieś zaskakujące momenty co wprawiają mnie w szybsze bicie serca

Recoil: Przyłóż się do interpunkcji.

Jeśli stworzy się odpowiedni klimat do grania to każda sekunda gry może straszyć nie mam jakiegoś ulubionego momentu.

Zapewne podpadnę wielu osobom na forum, ale moim zdaniem RE nie jest straszny. Owszem, ma klimat jak w mordę strzelił i tego serii na pewno odmówić nie można, z tym, że w moim odczuciu to bardziej klimat wywołujący napięcie i skoki adrenaliny, aniżeli czysty, skondensowany strach. Seria stara się straszyć obrazami pokazywanymi graczowi, a po obejrzeniu masy filmów, przeczytaniu masy książek i przejściu masy gier efekt ten nie wywołuje już zamierzonego efektu. Momenty, w których grach autentycznie się boi (nie tego, że skończy mu się amunicja) można zliczyć na palcach jednej ręki. Seria raczej trzyma w napięciu niż autentycznie straszy. Tak to wygląda z mojego punktu widzenia - RE to wspaniała seria, jasne - ale raczej pod względem samej rozgrywki niż uczucia totalnej bezradności i kulenia ogona pod sobą.

@down
Mysiu pysiu, nie tak ostro :*

Może warto byłoby założyć osobny temat do takiej dyskusji?

Powiedziałbym raczej, że RE ma motywy straszące na zasadzie "zombiak wpada przez okno", czyli zaskoczenie. No i tez jest lekki strach, że jednak skończy sie ammo i dorwą nas potwory. Aczkolwiek też nie uświadczyłem takiego uczucia strachu, jak np. w SH I tym sie chyba obie te serie przede wszystkim różnią...

BTW. Nie offtopujmy

Większość rzeczy już nie jest w stanie mnie tak przerazić jak kiedyś, ale i tak jestem bardzo strachliwy jeśli chodzi o tą część. Grając teraz niedawno, w wieży zegarowej wybrałem opcję porażenia Nemesisa prądem. Wchodzę do środka, słyszę jego odgłos, odbiegam kawałek i jestem w stanie gotowości do walki. A tu dupa, Nemka nie ma. Coś źle zapamiętałem? Coś źle zrobiłem? Biegam chwilę ale nic się nie dzieje. Schodzę na dół, gotowy na walkę bo może na dole będzie czekać a tu nic, cisza. Ok, coś mi się musiało pomieszać, trudno, bywa. Wchodzę do pokoju z biblioteczką, podbiegam szybko do drzwi, wchodzę w ekwipunek i próbuję użyć tego klucza Chronos (zapomniałem wyciągnąć go z Chronos Chain), nie da rady, zamykam ekwipunek i próbuję normalnie otworzyć drzwi. W momencie, w którym pojawił się tekst typu "Potrzebujesz klucza, bla bla bla" z tego małego zakątka ( https://i.imgur.com/lWN3aYA.png screen podglądowy) wyszedł kawałek Nemesisa... nie było żadnego jęku, krzyku, nic, jak ja się wystraszyłem, aż podskoczyłem. Zawału na szczęście nie było