Forum - Muzeum w Raccoon City: Resident Evil HQ

Witajcie. Nie odkryję ameryki stwierdzeniem, że kolejne części Residenta są jakby robione z jednego szablonu. Chodzi mi o to, że w większości części pojawia się szereg niemalże identycznych wydarzeń i postaci. Mam tu na myśli głównie części 1-3, ale pewnie reszta też by się wpasowała. Podam parę przykładów:

1. Napakowany bohater: Tu chyba dużo tłumaczyć nie trzeba Musi być jakiś Chris Redfield, albo inny Carlos Oliveira aby było komu masakrować zombie.
2. Urodziwa bohaterka: poubierana w obcisłe ciuszki i z wielką giwerą może spokojnie pomagać naszemu koksikowi zabijać zombiaki.
3. Antybohater: a tu może być ciekawie, bo zanim Albert Wesker, albo Brian Irons spróbuje wpakować nam kulkę w łeb, to będzie udawał naszego kumpla. Ale i tak prędzej czy później zaszlachta go ostatni boss.
4. Ranny bohater pozytywny: zbiór wszystkich cech, jakie powinien mieć bohater pozytywny, a dodatkowo to męczennik. Taki Mickhail dla przykładu.
5. Ktoś, kto woli zostać: bo twierdzi, że jego kontener zdecydowanie spełnia normy bezpieczeństwa na wypadek ataku zombie.
6. Placówka Umbrelli: do której trzeba pójść, a najlepiej pobiec ale nikt nie wie czemu, po prostu siłą rzeczy trzeba się tam znaleźć, bo to siedlisko zła i są tam najtwardsi przeciwnicy.
7. Megaepicka bitwa z ostatnim bossem: który zmutował ze trzy razy. I często ''ktoś" całkiem przypadkiem rzuci ci podczas tego starcia wyrzutnię rakiet, która wyrówna szanse.
8. Wielkie bum: KAŻDY Resident kończy się tym, że coś wybucha. Czasem jedna willa lub całe miasto.

To oczywiście nie wszystkie motywy - dodawajcie swoje

Z pierwszym punktem nie do końca bym się zgodził.
STARS to niby był oddział specjalny, ale w pierwszym RE nie sprawiali wrażenia wielkich wojowników. W RE2 mamy początkującego glinę i niezbyt napakowaną kobietę, która w RECV jest równie nie napakowana z równie nie napakowanym Steve'm.
RE3. Główna bohaterka to Jill, której jedynym marzeniem jest fuksiarskie opuszczenie miasta. Nawet w RE:Survivor mamy postać, która nie spełnia kryteriów "napakowania", że o RE:Outbreak nie wspomnę.

Pierwszy pomysł tego typu na dużą skalę pojawił się dopiero w RE0 gdzie pojawia się Billy, tam jednak było to jeszcze równoważone postacią Rebecci, która była tą jakby "główniejszą" postacią. W RE Dead Aim mieliśmy już dwóch super agentów specjalnych, potem w RE4 Leona Zawodowca i RE5 z Chrisem po sterydach.

Myślę więc, że schemat napakowanego bohatera w RE nie istnieje. Raczej doszło do ewolucji i zastąpienia nieświadomych, zaskoczonych, przypadkowych i niewinnych bohaterów, postaciami pokroju Robocopa vel Terminatora.

Co do napakowanych bohaterów to należy też zauważyć że Capcom nie stronił od używania takowych ale równie często postaci wyglądały szczuplej -

weźmy takiego Chris'a: W RE1 na psx'a większość postaci męskich było niezwykle barczystych, szczególnie Chris czy Barry, przez co sprawiali wrażenia pakerów. W RE Code Veronica jego postać była o wiele smuklejsza, bardziej urealniona, to samo można powiedzieć o nim w Remake'u, widać że jest on zwyczajnej postury, największy przeskok dokonał się w RE5 gdzie jego bary zasłaniają z powodzeniem połowę ekranu, ale kiedy już spojrzymy na niego w Revelations czy nadchodzącym RE6 to zdawać by się mogło że jest jakby ciut mniej barczysty - być może dlatego że nie nosi tam opinającej koszulki podkreślającej jego wyolbrzymione bicepsy
Takie mam wrażenie

A teraz Leon - w RE2 to w zasadzie everyman - ot zwykły żółtodziub, koleś który jakoś się szczególnie nie wyróżnia, w RE4 jesgo design uległ zmianie, widać mięśnie i ogólny wygląd miał na celu podkreślić jego pewny siebie charakter, potem nagle przyszedł jakiś dziwny czas w którym Leoś zrobił się jakiś taki "wymuskany" (RE Darkside Chronicles i po części RE:Degenration gdzie jego wygląd był mixem pomiędzy RE4 a RE: DC), W RE6 zaś postanowiono go nieco postarzeć przez co nabrał więcej męskich cech.

Co do opcji Antybohater - no tutaj już nie do końca się zgodzę - Owszem w RE1 czy RE3 mamy ludzi, którzy nas zdradzają po tym jak udają naszych sojuszników, ale już w takim Re2 chief Irons tak w zasadzie ani razu nie wzbudza zaufania gracza, ten gość już od początku wzbudza mieszane uczucia i ciężko było by go uznać za towarzysza broni, w RE:CV w zasadzie nie ma postaci która spełniała by taką rolę, tak samo RE:0, czy RE5 - jasne jest to motyw który się czasem przewija ale nie jest on motywem powtarzającym się w kółko Macieju.

Często powtarzającym się motywem jest to iż ostatnia faza w grze odbywa się najczęściej w jakimś laboratorium lub czymś związanym z nim:

RE1/Remake: willa która prowadzi do sekretnego laboratorium Umbrella'i
RE2: ścieki które prowadzą do Laboratorium Umbrella'i
RE3: oczyszczalnia ścieków w której pozbywano się nieudanych eksperymentów
RE CV - laboratoria Umbrella'i na Antarktydzie
RE 4 - wysepka na której mieszczą się laboratoria gdzie eksperymentowano na Las Plagas
RE Zero - tam praktycznie przez nieomal całą grę przewijamy się przez różne pomieszczenia, nie rzadko będące związane z badaniami nad virusem T
RE5 - to może nie jest ostatni level, nie jestem pewien, ale laboratoria również zwiedzamy w niemałej ilości
I to pewnie nie tylko tam

Diadem pisze:Myślę więc, że schemat napakowanego bohatera w RE nie istnieje. Raczej doszło do ewolucji i zastąpienia nieświadomych, zaskoczonych, przypadkowych i niewinnych bohaterów, postaciami pokroju Robocopa vel Terminatora.

No nie wiem, dla mnie główni bohaterowie RE od zawsze byli kipiącymi testosteronem mięśniakami, którzy nawet otoczeni przez zombie, ścigani przez Nemesisa lub dopiero co po stoczeniu walki z 5-cio metrowym mutantem nie zapomną o podowcipkowaniu, poflirtowaniu czy poromansowaniu. Tak, tyczy się to również Chrisa z RE1 i Leona z RE2.

Według mnie najlepszym schematem w re jest powtarzalność bossów, najbardziej przypomina mi się wspaniały Nemesis, walkę tez Wesker który zawsze gdzieś tam pociągał za sznurki

Poczucie grozy które defacto jeszcze re 4 jako tako potrafił u mnie wytworzyć, Re 1 miała wspaniały klimat re 2, re 3 ( i ukochany nemesis) revelations tez ma swój przyjemny klimacik, powoduje to ze gdy jesteś gdzieś pierwszy raz a i czasem trzeci czy czwarty ostrożnie trzymasz klawisz akcji pod ręka gotowy do wystrzały

Zagadki to było coś co uwielbiałem w residentach niestety w 4 i 5 niema ich w cale labo sa jak na lekarstwo, te myślowe łamigłówki


Jedak nie da się wypracować jednego schematu gry choć podobne za każdym razem wprowadzając to samo pod inna postacią tak zmieniona że niemal to coś nowego... zawsze więc mamy nowy schemat wirusa nowe B.O.W, huntery to chyba w każdej odsłonie odcinało mi głowę albo krtań

Seria RE jest schematyczna i to do bólu. To co jest wymienione w pierwszym poście + schemat par.

RE0: Billy i Rebbeca
RE: Chris i Jill
RE2: Leon i Claire
RE3: Jill i Carlos
RE4: Leon i Ashley
RE5: Chris i Sheva
RE CV: Claire i Chris / Steve

I teraz w RE6 będzie Leon z kimś tam. Czyli Leon powraca co drugą odsłonę. Jill także.

nemesisdestro pisze:Tak, tyczy się to również Chrisa z RE1 i Leona z RE2.

Proszę Cię... Przytocz choć po jednym z takich żarcików w pierwszych trzech częściach...

J.Krauser, właśnie, coś mi się przypomniało Chodzi tu o części z numerkami. W pierwszej mieliśmy historię członków oddziału S.T.A.R.S, czyli Chris, Jill, Albert, Barry, itd. W dwójce była historia Leona i Ady. W trójce mamy znowu historię członków S.T.A.R.S, pojawiają się Jill, Brad i Barry, oraz Nemesis, który ich ściga i zabija. A w czwórce natomiast... Znowu historia Leona i Ady. W piątce powraca motyw naszego kochanego S.T.A.R.S: Chris, Jill, Albert (dobrze gadam?). W RE6, jak mój przedmówca (zapewne ) słusznie zauważył wróci Leon z kimś tam... Może i Ada?
Jakie mamy wnioski? Członkowie oddziału S.T.A.R.S i wydarzenia z willi Spencera są główną osią fabuły nieparzystych Residentów, natomiast parzyste opierają się na historii Leona i Ady .

EDIT:

Recoil pisze:Proszę Cię... Przytocz choć po jednym z takich żarcików w pierwszych trzech częściach...

RE1
''Your almost Jill Sandwich''
RE2
''Sorry... But... It looks like your party... Has been canceld...''
RE3
Carlos: All the foxy ladies love my accent... It drives them crazy!
Jill: What?!? Keep dreamin'
Nie wiem czy tak to leciało, ale wiadomo o co chodzi

daaaamin pisze:No nie wiem, dla mnie główni bohaterowie RE od zawsze byli kipiącymi testosteronem mięśniakami, którzy nawet otoczeni przez zombie, ścigani przez Nemesisa lub dopiero co po stoczeniu walki z 5-cio metrowym mutantem nie zapomną o podowcipkowaniu, poflirtowaniu czy poromansowaniu. Tak, tyczy się to również Chrisa z RE1 i Leona z RE2.

To chyba graliśmy w jakieś inne wersje RE1 i RE2. Nie trzeba znać całego skryptu tych gier, żeby rzucać cytatami, bo sam przebieg akcji pokazuje, że ówczesny Chris czy Leon nie był żadnym hiper zabijakom. Leon był w końcu początkującym gliniarzem. Bardzo prawdopodobne, że w intro widzimy jak po raz pierwszy użył swojej broni w innym celu niż ćwiczenia na strzelnicy.
Chris doświadczenie wojskowe miał, ale też nie rzuca się na przeciwnika na hurra. Powiedziałbym, że więcej w nim opiekuńczych odruchów (podobnie jak u Leona) niż chęci zabijania. W końcu sam wychowywał swoją siostrę. Jest niemal jak tatuś.

daaaamin pisze:RE1
''Your almost Jill Sandwich''
RE2
''Sorry... But... It looks like your party... Has been canceld...''
RE3
Carlos: All the foxy ladies love my accent... It drives them crazy!
Jill: What?!? Keep dreamin'

Barry, Marvin i Carlos to nie są główni bohaterowie, tym nie mniej...

Czy żart Barry'ego czyni z niego twardziela? On żartuje, żeby dodać sobie i Jill otuchy. Wie, że jest w nieciekawej sytuacji. Zdradził swoich przyjaciół. Ma zapewne wyrzuty sumienia. Uratował Jill i podnosił ją na duchu tylko po to, aby te wyrzuty zmniejszyć.

Marvin, gdy wypowiada te słowa jest już niemal trupem i zdaje sobie doskonale z tego sprawę. Wydarzenia w Outbreak pokazały przecież, że miał szansę na ucieczkę z miasta, ale wiedział, że nie ma sensu uciekać, gdy jest się zainfekowanym. Co mu pozostało...

Co do Carlosa to takim zabawnym twardzielem był tylko przez pierwsze pięć minut. Wyprawa do Raccoon to miał być spacerek, zabawa, a potem Jill musiała go lać po pysku, żeby głupot nie gadał.
http://www.youtube.com/watch?v=WqYQ9tazBn4

RE1
''Your almost Jill Sandwich''
RE2
''Sorry... But... It looks like your party... Has been canceld...''
RE3
Carlos: All the foxy ladies love my accent... It drives them crazy!
Jill: What?!? Keep dreamin'
Nie wiem czy tak to leciało, ale wiadomo o co chodzi

RE1: Ani Jill, ani tym bardziej Chris.
RE2: Ani Claire, ani tym bardziej Leon
RE3: Również nie Jill.

Resztę dopowiedział Diadem.

No dobrze, tu macie rację, możecie nabić mnie na pal i podpalić

Ale przyznajcie... Zgodzilibyście się na rozdzielenie po tym, co przeżyliście w intrze i poszlibyście sami zwiedzać przerażającą rezydencję... Uzbrojony tylko w nóż?? Ja w życiu. Obiecałbym Weskerowi, że będę mu pastować buty przez miesiąc, jak odpali mi jakąś giwerę i trochę amunicji.

Aha, właśnie w związku z tym przypomniał mi się kolejny schemat - Zawsze ktoś wpada na ''genialny'' pomysł rozdzielenia się. Kiedyś widziałem jakiś filmik, na którym było to dobrze opisane. Jak znajdę to pokażę

daaaamin pisze:6. Placówka Umbrelli: do której trzeba pójść, a najlepiej pobiec ale nikt nie wie czemu, po prostu siłą rzeczy trzeba się tam znaleźć, bo to siedlisko zła i są tam najtwardsi przeciwnicy.

Zastanawiam się nad tym punktem i zawsze schodziliśmy do laboratoriów dlatego, bo kompan był zarażony i trzeba było zrobić odtrutkę. Nie wiem czy to było w RE1 ale w RE2 robiliśmy lekarstwo dla Sherry, w RE3 dla Jill. W RE4 było troche inaczej, bo oboje byli zainfekowani ale podobieństwo jest. Nie pamiętam jak to było też w Code: Veronica.

Po za tym w każdym RE, nasz bohater albo zostaje ranny albo zainfekowany niewyleczalnym wirusem, którego daje sie wyleczyć.

RE- po walce z wężem musimy zrobić lekarstwo dla Jill. W scenariuszu Chrisa, robimy to Rebbecą (jeśli dobrze pamiętam).
RE2- Leon zostaje postrzelony.
RE3- tutaj znowu Jill po raz drugi zostaje zakażona (nie)wyleczalnym wirusem. Pomimo to żyje dalej. We filmach już by była cyborgiem jak Alice.
RE4- Saddler wstrzykuje Leonowi Plagasa.
W RE5 chyba już tego unikniono. Nie jestem pewny.